شما مي توانيد مطالب بسيار مفيدي درباره شهر دابو در سايت زير مطالعه كنيد

www.dubbotourism.com.au

A City of opportunity and a City of smiles

More and more people are discovering the benefits of living in Dubbo, which offers a relaxed, friendly and affordable lifestyle.

کسانی که با ویزای 475 وارد استرالیا می شوند:

 1- واجد شرایط برای عضویت در Medicare و CenterLink نیستند.

 2- پس از شش ماه اقامت در استرالیا می توانند جهت گرفتن گواهینامه استرالیایی اقدام کنند.

    در طول این مدت فقط میتوانید با گواهینامه بین المللی به همراه اصل گواهینامه ایرانی، رانندگی کنید.

شما مي توانيد از خدمات ليست شده زير با قيمت بسيار مناسب استفاده نماييد:

بلیط قطار

خرید بلیط قطار از سیدنی به دابو و ارسال بلیط از طریق ایمیل

ترانسفر

انتقال از فرودگاه یا ایستگاه قطار به محل اقامت در هر ساعت از شبانه روز

محل اقامت

تامین 4 شب اقامت (در Hostel یا منزل مسکونی) با اینترنت WiFi

حساب بانکی

افتتاح حساب بانکی مناسب

آموزش نحوه استفاده از اینترنت بانک و ATM

کار

مشاوره در خصوص ارائه رزومه شما به ادارات کاریابی، تکمیل فرم تقاضانامه و تعیین وقت مصاحبه

گرفتن شماره مالیاتی

دریافت شماره مالیاتی TFN (پیش از ورود شما به استرالیا)

سیم کارت

ارائه سیم کارت موبایل با 10 دلار موجودی (مخصوص تماسهای داخلی استرالیا)

ارائه سیم کارت موبایل با 10 دلار موجودی (مخصوص تماس با ایران تا 3 ساعت)

معرفی شهر

معرفی مراکز خرید، مراکز تفریحی و غیره

 ماشین

مشاوره جهت یافتن ماشین با بیمه نامه مناسب

بیمه

یافتن بیمه سلامتی مناسب و تنظیم قرارداد

جهت اطلاعات بیشتر در مورد خدمات و هزینه آن با ما تماس بگيريد.

استراليا

ساکنین اولیه استرالیا، مردم بومی (ابوریجینی) و جزایر تنگه تارس، از حداقل 4000 سال و احتمالا تا 60000 سال پیش در استرالیا زندگی می کرده اند.

سایر مردم استرالیا، مهاجرین یا فرزندان مهاجرینی هستند که از آغاز استقرار اروپایی ها در استرالیا در سال 1788، از بیش از200 کشور آمده اند.

در سال 1945 ، جمعیت استرالیا در حدود 7 میلیون نفر بود. از آن پس، بیش از 5/6 میلیون مهاجر که شامل 675000 پناهنده می باشد در استرالیا سکنی گزیده اند.

امروز، استرالیا در حدود 21 میلیون جمعیت دارد که 43 درصد آنها یا خودشان در خارج متولد شده اند یا پدر و یا مادری دارند که متولد خارج هستند.

استرالیایی ها با هر مذهب، نژاد، قومیت و سابقه اجتماعی شان در کنار یکدیگر با آرامش زندگی میکنند.

سمبل های ملی

نام استرالیا

نام استرالیا از کلمه لاتین Australis ، به معنای از جنوب گرفته شده است . برای قرن ها، اسطوره ای بود که سرزمین بزرگ ناشناخته ای در جنوب وجود دارد – Terra Australis Incognita. این توضیح در نوشته های مربوط به اکتشاف منطقه مورد استفاده قرار گرفت.

در پی انتشار کتاب سفری دریایی به ترا استرالیس A Voyage to Terra Australis از شرح دریا نوردی دور قاره توسط  متیو فلیندرز Matthew Flinders در سال 1814، که در آن استرالیا را بکاربرد، اسم استرالیا مورد استفاده عموم قرار گرفت. پس از آن فرماندار لاکلن مک کواری Lachlan Macquarie در گزارش های رسمی خود آنرا بکار برد و توصیه کرد که پذیرفته شود. در سال 1824 فرماندهی دریاداری بریتانیا موافقت کرد که این قاره رسما استرالیا نامیده شود.

پرچم ملی استرالیا

پرچم ملی استرالیا برای اولین بار در ملبورن در 3 سپتامبر 1901 افراشته شد. زمینه پرچم آبی پررنگ است . پرچم انگلیس در گوشه بالایی چپ، برای به رسمیت شناختن تاریخ اسکان بریتانیایی ها در استرالیا قرار دارد.

سیمای نجومی پنج ستاره صلیب جنوبی (Southern Cross) نمایانگر موقعیت جغرافیایی استرالیا در نیمکره جنوبی است. در سال 1908 یک ستاره هفت پری جایگزین ستاره شش پری که نماینده شش ایالت بود شد. پر هفتم نمایانگر دو خطه است.

هر ایالت و خطه استرالیا نیز پرچم خود را دارد.

 

نشانه قدرت (Coat Arms) کامنولث

نشانه قدرت کامانولت، که برای شناسایی قدرت و مالکیت کامانولت استرالیا استفاده می شود، در سال 1912 توسط جورج پنجم اعطا شد. نشانه قدرت متشکل است از یک سپر که نشانه های شش ایالت را دارد و نماد فدراسیون است. طرح آن نمایانگر اقاقیای طلایی (گل نمادی استرالیا)، کانگارو و شتر مرغ است.

 

رنگ های ملی

از اپریل 1984 رنگ های ملی استرالیا سبز و طلایی بوده اند.

 

نشان گلدار

اقاقیای طلایی Acacia pycnantha نشان گلدار استرالیا بوده است.

 

سنگ قیمتی ملی

در سال 1993 ، اپال سنگ قیمتی ملی شناخته شد.

استرالیا سرزمینی بی مانند است و پر از تضادها

مناطق دور افتاده داخل استرالیا، که اغلب به آن outback می گویند بخش مهمی از تاریخ و اسطوره های استرالیا می باشد.

ولی هنوز بیش از 75 درصد جمعیت 21 میلیونی استرالیا در مراکز شهری، بخصوص شهرهای پایتختی کرانه های حاصلخیز جنوب شرقی زندگی می کنند.

استرالیا اغلب به عنوان یک کشور جوان دیده می شود ولی همانطور که طول عمر مداوم رو به افزایش است، مثل بسیاری از کشورهای دیگر جهان، جممعیت آن در حال پیر شدن است. تخمین زده میشود که درصد جمعیت 65 ساله یا بیشتر از حدود 1/13 درصد در سال 2005 به 7/25 درصد در سال 2050 افزایش یابد.

 

محل زندگی استرالیایی ها بر حسب ایالت و خطه

ایالت/خطه              جمعیت (میلیون)              شهرپایتخت           جمعیت پایتخت

نیوساوت ویلز                55.6                          سیدنی                    12.4

ویکتوریا                        93.4                          ملبورن                     59.3

کوئینزلند                      90.3                          بریزبین                     76.1

استرالیای غربی               96                          پرت                         45.1

استرالیای جنوبی          51.1                           آدلاید                      11.1

تازمانیا                           48                           هوبارت                      20

پایتخت استرالیا               32                           کانبرا                         32

خطه شمالی                  19                           داروین                        11

 

آب و هوا

استرالیا یکی از خشکترین کشورهای دنیا است. بیشتر زمین های داخل آن هموار، بایر و با تراکم جمعیت اندک است.

با وجود این، استرالیای شمالی یک آب و هوای حاره ای دارد. بخش هایی از کوئینزلند، شمال استرالیای غربی و خطه شمالی در فصل بارندگی از ژانویه تا مارس باران های از نوع مانسون دارند.

در واقع، استرالیا آنقدر بزرگ است که تجربه بیشتر کیفیت های آب و هوایی را دارد، از برف و یخبندان گرفته تا جبهه های هوای سوزان.

سردترین مناطق در تازمانیا و مناطق کوهستانی در جنوب شرقی مناطق کوهستانی در جنوب شرقی مناطق کوهستانی سرزمین اصلی استرالیا قرار دارند.داغترین مناطق در مرکز غربی قاره قرار دارند.

فصل های استرالیا در بر عکس فصل های نیمکره شمالی می باشند. تابستان از دسامبر تا فوریه، پائیز از مارس تا می، زمستان از ژوئن تا اوت و بهار از سپتامبر تا نوامبر است.

ماه جولای سردترین متوسط درجه حرارت را دارد. متوسط درجه حرارت در روز بین 10 تا 20 درجه سانتیگراد (50 تا 68 درجه فارنهایت) در بیشتر استرالیای جنوبی، و در مناطق حاره ای شمال در حدود 25 تا 35 درجه سانتیگراد (60 تا 70 فارنهایت) می باشد. درجه حرارت زیر یخبندان در کرانه های ساحلی به ندرت دیده می شود ولی بسیاری از مناطق داخلی برفک یا یخبندان ناچیز شبانه کمی را تجربه می کنند.در مناطق کوهستانی، درجه حرارت مرتب ره زیر صفر می رسد(32 فارنهایت) و در ارتفاعات بالای 1500 متر در چندین ماه سال برف می نشیند.

ژانویه و فوریه گرمترین ماه های سال در بخش جنوبی استرالیا هستند در حالیکه در مناطق حاره ای داغترین ماه ها نوامبر و دسامبر می باشند. متوسط درجه حرارت در روز در بیشتر مناطق داخلی بیش از 30 درجه سانتیگراد است (80 تا 90 فارنهایت)، و در بخش هایی از استرالیای غربی تا نزدیک 40 درجه سانتیگراد (140 فارنهایت) می رسد. در نزدیکی سواحل جنوبی، مناطق کوهستانی و تازمانیا هوا خنک تر است (حدود 21-20 تا 29 درجه سانتیگراد یا 80 درجه فارنهایت).

 

نخستین استرالیایی ها

نخستین ساکنین استرالیا مردم بومی و اهالی جزایر تنگه تارس بودند که حداقل 40000 سال پیش و احتمالا تا 60000 سال پیش دراین سرزمین مستقر شدند.

تا زمانیکه نخستین اروپایی ها در سال 1788 وارد این سرزمین شدند، تخمین زده می شود که در حدود 750000 استرالیایی بومی در سراسر مناطق قاره استرالیا زندگی می کردند.

استرالیایی های بومی باورهای روحانی بی مانند خودشان را داشتند، یک تقدس برای زمین، یک فرهنگ غنی و گوناگون و یک سنت هنری مستمر که یکی از کهن ترین های دنیا می باشد.

روش زندگی آنها، رسوم فرهنگی و زبان آنها برحسب جایی که زندگی زندگی می کردند متفاوت بود. در زمان استقرار اروپایی ها، در حدود 700 زبان و گویش توسط استرالیایی های بومی صحبت میشد.

هر چند تماس های اولیه ای با دریا نوردان و معامله گران وجود داشت، استرالیایی های بومی تا هنگام ورود اروپایی ها اکثراً تنها رها شده بودند.

تماس اولیه بین اروپایی ها و استرالیایی های بومی روش های زندگی سنتی و عادات آنها را آشفته کرد و جمعیت بومیان در طی قرن 19 و اوایل قرن 20 بطرز فاحشی کاهش یافت.

تا سالهای 1960 ، به فرهنگ و تاریخ یا به حقوق و مسئولیت های شهروندی بومی های استرالیایی هیچ توجهی نمیشد یا خیلی کم می شد. به عنوان مثال، تا سال 1965 حق رای دادن در انتخابات فدرال به تمام استرالیایی های بومی عرضه نشده بود.

با این همه، در سال 1967 ، بیش از 90 درصد استرالیایی ها در همه پرسی سراسری به دولت استرالیا این اختیار را دادند تا برای استرالیایی های بومی قانون وضع کند و آنها را در سر شماری جمعیت به حساب آورد. نتیجه همه پرسی حاصل مبارزات تبلیغاتی جدی استرالیایی های بومی و غیر بومی بود. این بنحو گسترده ای نشانه تاکید محکمی بود بر خواست مردم استرالیا که از دولت استرالیا بخواهند تا برای بهبود شرایط زندگی استرالیایی های بومی اقدامات مستقیمی بنماید.

امروزه، جمعیت بومیان استرالیا در حدود 483000 یا 3/2 درصد جمعیت کل تخمین زده می شود. فرهنگ های بومی بخشی از هویت ملی استرالیا شده است و مردم بومی و جزایر تنگه تارس در زمینه های مختلفی از جمله هنر، رسانه ها، آموزش دانشگاهی، ورزش و بیزینس تشریک مساعی می کنند.

دولت استرالیا نظارت بر برنامه ها و سیاستهایی دارد که اهداف آن یاری به جوامع بومی برای از بین بردن نابرابری هایی است که هنوز در برخی بخش ها وجود دارد. این ابتکارات شامل تلاش هایی برای بهبود بهداشت، مسکن، آموزش و فرصت های استخدامی است.

دولت همچنین متعهد به حصول اطمینان است که مردم بومی بتوانند مالکیت یا دسترسی به زمینی داشته باشند که با آن ارتباط سنتی مستمر دارند یا می تواند به رشد اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی آنها کمک کند. در حدود 16 درصد استرالیا یا متعلق به بومیان است یا توسط آنها کنترل می شود. این زمینها عمدتاً در نقاط دور افتاده می باشند.